Category Poetry

İnsan, dünyanın adil bir yer olduğunu sanmak için ne kadar genç olmak zorunda? Bunu gerçekten merak ediyorum. Bir yaş sınırı olmalı. Yirmi üç olabilir. Yirmi yedi de makul. Otuz beş yaşına gelip hala “İyi insanların başına iyi şeyler gelir.” diye…

  Bazı yolların sonu görünmez. Sadece sıcak olur. Öyle sıcak ki, ilk başta bunun yol olduğunu bile anlamazsın. Yürürsün. Sonra biraz daha yürürsün. Sonra tenin öğrenir. Taşın dilini, güneşin ağırlığını, yanmanın sesini. Kimse söylemez. Ayak tabanların bilir. Bazı yerlerden geçilmez.…

yerinde saydığını ne zaman anlarsın aynı cümleyi başka bir ağız sanıp yeniden söylediğinde gülüşünün içinden tanıdık bir yankı geçtiğinde ve kimsenin fark etmediği bir tekrar seni ele verdiğinde   ben eski esprilerimi tekrar ettiğimde anlarım çünkü mizah en az dirençle…

It’s like watching a film that can’t catch up with itself frames slipping the road bending, the image always arriving a heartbeat too late. Drifted into old photographs, and there we are again somewhere between continents between laughter and silence,…