If you’ve ever overthought a text message, a relationship, or an entire life decision at 2am, you’re probably in the right place. 

Welcome to AwareMess. 

This is a small corner of the internet for people who tend to think a little too much about the emotional chaos humans so effortlessly create about love, relationships, strange feelings, late-night realizations, and the quiet dramas of being alive (or sometimes simply being numb). 

For a long time, the easiest way for me to explain myself -or what I was feeling- was to use and quote the words of philosophers, novelists, and poets I admired. But eventually there comes a moment when you realize your own sentences might deserve a little space too. 

AwareMess is that space. 

I tend to live with a feeling until it has absolutely no use left. I feel it, then I think about it, then I analyze it from a few more angles (I mean, why?) and sometimes I keep going long after it would have been reasonable to stop. 

And every now and then, somewhere in the middle of all that overthinking, the whole thing turns into something unintentionally funny. 

People sometimes think I’m funny. Which is probably true, but mostly because my best jokes appear when other humans are around. My best thoughts, on the other hand, only show up when I’m alone. 

So this space lives somewhere between those two worlds. 

You might recognize parts of yourself here. Or you might simply find yourself thinking: 

“why would someone do this to their own brain?”. Fair point. 

Both are perfectly good reasons to be here. 

These are simply notes from the inside. Written by someone who needs people to be funny, but solitude to think. 

Welcome to the mess. 

─────────────────────────────────────────────────────────────────

Gece saat 2’de bir mesajı, bir ilişkiyi ya da hayatının tamamını biraz fazla düşünmüşsen, muhtemelen doğru yerdesin. 

AwareMess’e hoş geldin. 

Burası insanların neredeyse zahmetsizce yaratmayı başardığı o duygusal karmaşa üzerine biraz fazla düşünen insanlar için küçük bir internet köşesi : aşk, ilişkiler, tuhaf hisler, gece yarısı fark edişleri ve hayatta olmanın küçük dramları (ya da bazen sadece hiçbir şey hissetmemek). 

Uzun bir süre boyunca kendimi ya da ne hissettiğimi anlatmanın en kolay yolu, hayran olduğum filozofların, yazarlarin ve şairlerin kelimelerini kullanmak ve onları alıntılamak oldu. Ama bir noktada insan kendi cümlelerinin de biraz yer kaplamasi gerektigini fark ediyor. 

AwareMess o alan. 

Ben genelde bir duyguyu bana artık hiçbir faydası kalmayana kadar yaşayanlardanım. 

Önce hissederim, sonra düşünürüm, sonra birkaç açıdan daha analiz ederim (evet, neden??) ve bazen aslında çoktan bırakmış olmam gereken noktayı geçsem bile devam ederim. 

Ve bazen bütün o fazla düşünmenin ortasında, tüm süreç farkında olmadan komik bir şeye dönüşür. 

İnsanlar bazen beni komik buluyor. Bu muhtemelen doğru, ama çoğu zaman en iyi şakalarım başka insanlar yanımdayken ortaya çıkıyor. En iyi düşüncelerim ise yalnızken geliyor. 

Bu yüzden burası o iki dünyanın arasında bir yerde duruyor. 

Burada bazen kendinden parçalar bulabilirsin. Ya da sadece şöyle düşünürken yakalayabilirsin kendini: 

“bir insan beynine bunu neden yapar ki?” 

İkisi de buraya gelmek için gayet iyi sebepler. 

Bunlar sadece içeriden yazılmış notlar .Komik olmak için insanlara, düşünmek için ise yalnızlığa ihtiyaç duyan biri tarafından. 

Bu karmaşaya hoş geldin.